Wijk bij Duurstede, 22 november 2021. ‘Weg uit Wijk, Cothen en Langbroek’ is de titel van het nieuwe boek van Wim van Amerongen dat op maandag 22 november verschijnt. In het rijk geïllustreerde boek staan levensverhalen van zaken en mensen die één ding gemeen hebben: ze zijn verdwenen. Zondagmiddag overhandigde Van Amerongen het eerste exemplaar aan Tom van Ginkel, directeur van het Calypso Theater. “Een man wiens verdiensten voor Wijk niet overschat kúnnen worden”, zei de schrijver/journalist.

Op een plein met alleen maar stenen begint in 1887 op de Markt in Wijk bij Duurstede het bewogen levensverhaal van negentien kastanjes dat Van Amerongen boeiend beschrijft. Het eindigt met de enige kastanje die alle stormen en andere levensbedreigende aanvallen tot op de dag van vandaag heeft overleefd.

Een tweede verrassend onderwerp in het boek is de bermput van weleer. De metamorfose van de aantrekkelijke ijsbaan op de bermput is ronduit schrijnend. Na ruim zes decennia ijspret wordt de waterplas een stinkende vuilnisbelt. In het hart van misschien wel een nieuwe woonwijk Zuidwijk ligt de smeerboel begraven onder een laag klei.

De teloorgang van het imposante postkantoor in Wijk, het dorpscafé in Cothen en de windkorenmolen in Langbroek komen aan bod. En de ondergang van het Maastrichts Bierhuis en Melksalon, een van de meest curieuze zaken die Wijk gekend heeft. Oorzaak: drankmisbruik. In Van Amerongens boek herleeft de tijd dat melkmannen en één stoere melkslijtster hun zuivelproducten uitventen in Wijk, Cothen en Langbroek. De geschiedenis van dit uitgestorven beroep begint bij melkboeren die met een hondenkar en transportfietsen hun melkbussen vervoeren en eindigt bij de SRV-man die een supermarkt opent. Van waaruit jaren later de nazaten van Joseph van Beek de concurrentie aangaan met Albert Heijn. Dat doen ze met twee Jumbo-supermarkten in Wijk.

Het is ook de tijd waarin de woningnood ongekend is. Wijk staat bol van krotten. Pasgetrouwde stellen trouwen noodgedwongen in. Grote gezinnen wonen in huisjes waarin meer mensen passen dan je voor mogelijk houdt. Kinderen slapen op zolders onder lekkende daken waar regen en wind vrij spel hebben. Op talloze bordjes aan gevels had het opschrift ‘onbewoonbaar verklaarde woning’ eigenlijk al lang vervangen moeten zijn door ‘onverklaarbaar bewoonde woning’.

In Wijk zijn de Zusters van Liefde tot in de jaren vijftig een van de pijlers van het rijke roomse leven. In en rond hun klooster, het Sint Lambertus Gesticht, beleeft de katholieke cultuur een ongekende bloei. Hun congregatie heet voluit Zusters van Liefde van Onze Lieve Vrouw, Moeder van Barmhartigheid. Meisjes en jongens die bij de nonnen op de bewaarschool, lagere meisjesschool of huishoudschool hebben gezeten, oordelen totaal verschillend over hen. Voor de een waren het lieve zusters, voor de ander krengen van barmhartigheid of zelfs donderstralen van de duivel.

Gratis nieuwsbrief

Aanmelden of afmelden

De nieuwsbrief wordt dagelijks na 18.00 uur gemaild.
captcha