Het doel van ditiswijk.nl is primair de verslaggeving van de actualiteiten in de gemeente Wijk bij Duurstede. Wij maken onderscheid tussen ingezonden brieven en redactionele artikelen. Ingezonden brieven en berichten afkomstig van vertegenwoordigers van de lokale politieke partijen worden geplaatst in de categorie 'politiek', mits de inhoud ervan past binnen het beleid van ditiswijk.nl. Ingezonden stukken m.b.t. politiek worden voorafgegaan door deze introductie. Hiermee is duidelijk dat de inhoud van het stuk de visie is van de betreffende partij en niet van de redactie. De redactie van ditiswijk.nl wil hiermee haar neutrale invalshoek waarborgen.

Wijk bij Duurstede, 17 november 2018.  Afgelopen raadsvergadering kwam ik thuis en werd gevraagd hoe het ging. Ik had een goed gevoel over mijn eigen optreden ondanks het feit dat mijn voorstel, de BikeScout, het niet gehaald heeft. ‘Some you win, some you lose’. Als je daar niet tegen kunt moet je niet aan politiek beginnen. Zo gaat dat nu eenmaal in de politiek!

Maar ergens bleef er toch en gevoel van onbehagen hangen. Mijn argumenten waren toch valide, goed doordacht, zelfs een oplossing voor een aantal problemen? De veiligheid wordt vergroot, de doorstroming verbeterd, de kosten worden sterk gereduceerd (scheelt maar liefs € 5 miljoen), en in een klimaat van grote tekorten en onzekere oplossingen zou je denken: ‘kat in het bakkie’.

Vele sprekers op die avond waren het met me eens: ‘een sympathiek voorstel’ hoorde ik. De meerderheid was zelfs uitermate positief.

Tegenargumenten en afwijzende overwegingen waren er uiteraard ook (vooral uit de coalitiepartijen):

  • ‘eerst moet onderzocht worden hoe groot het probleem is en welke passende maatregel genomen kan worden’ of opmerkingen als:
  • wat die turborotonde precies gaat brengen is mij ook onduidelijk, maar we hebben een afspraak?!’
  • ‘het is een investering in orde van 10 maanden provinciale opcenten (autobelasting) en met BPM erbij gerekend een jaar …’
  • ‘met 1000 woningen erbij is een turborotonde met fietstunnel noodzakelijk!’
  • ‘scheiden van verkeerstromen is de meest veilige manier!’

Een aantal nachten later realiseerde ik me, dat mijn reflectie steeds hetzelfde oplevert; n.l. dat uiteindelijk de meerderheid van de Raad besluit! Zo gaat dat nu eenmaal in de politiek!

Wie heeft het nu bij het juiste eind? Zijn de argumenten van de anderen niet ook valide? Waarom lukt het ons niet om consensus te vinden op de vele onderwerpen die de revue passeren? Gaat het dan iedere keer zo: elkaar bestoken met argumenten voor en tegen; en dat het dan steeds de coalitie tegen de oppositie is, om dan aan het einde van de avond over te gaan tot de orde van de dag? Dat je na afloop elkaar vriendelijk de hand schudt, misschien zelfs een compliment krijgt of geeft, de discussie nog even voortzet maar ‘zo gaat het nu eenmaal in de politiek’!

Weer een aantal nachten later besef ik dat de keuze van de coalitie ook de keuze van de oppositie wordt, van de Raad in zijn geheel. Ik wil me niet verschuilen achter het feit dat ‘alleen’ ZIJ verantwoordelijk zijn, omdat WIJ eigenlijk een beter plan hadden. Stel dat er een kind verongelukt, en laten we hopen dat dat nooit gebeurt, dan wil ik niet moeten denken: “dat hadden we kunnen voorkomen, als ze naar ons geluisterd hadden!”.

Maar nu ben ook ik verantwoordelijk, toch? Was ik dan wel alert genoeg, gebruikte ik de juiste argumenten op het juiste moment, heb ik wel de juiste toon gezet? Waar ging het mis? Natuurlijk weet ik dat het niet zo werkt en dat ik me dit niet persoonlijk moet aanrekenen… Zo gaat dat nu eenmaal in de politiek!

Maar als nu al geconstateerd wordt dat een turborotonde met fietstunnel noodzakelijk is, ook al kunnen we die niet op korte termijn realiseren, betekent dat dan dat valide argumenten geen waarde hebben? Kunnen we uit elkaar gaan en maatregelen uitstellen totdat we voldoende middelen hebben, om dan pas aan de slag te gaan? Accepteren wij dat onze kinderen gevaar lopen? Gaat dat nu eenmaal zo in de politiek?

Het zal jouw kind maar zijn, het kind van deze politieke rekening. De politiek die wel opties afweegt, om daarna vast te houden aan een verkiezingsprogramma of coalitieakkoord; die financieel balanceert en balanceert, toekomstscenario’s afweegt en afweegt … en dan weer politiek het akkoord kiest, omdat dat nu eenmaal zo gaat in de politiek !

Moet het echt zo gaan in onze Wijkse politiek? Wordt het niet de hoogste tijd dat we iets veranderen aan ‘gelijk hebben’ of ‘afgesproken hebben’? Kunnen wij niet openstaan voor ‘de beste oplossing’ zeker in zo’n precaire zaak als deze? Laten wij een onveilige fietsoversteek bestaan die we kunnen verbeteren? Ik zou willen dat wij, als politiek, gezamenlijk en zo snel mogelijk, in actie komen in onveilige situaties als deze en kiezen vanuit voortschrijdend inzicht! Het zal jouw kind maar zijn ... dat behoed blijft! Kan het niet ook ZO gaan in de politiek?

Jos Soons (WIJKnu)

Gratis nieuwsbrief

Aanmelden of afmelden

De nieuwsbrief wordt dagelijks na 18.00 uur gemaild.
captcha