D6 CDW is kampioen
- Gegevens
- Geschreven door Theo van de Kamp
Wijk bij Duurstede, 28 april 2012. Na een paar stevige buien in de vroege ochtend is het droog als we bij ons cluppie CDW arriveren. We mogen in kleedkamer 5. "Dat is de kleedkamer van de tegenstander van ons eerste", zegt keeper Lars. "Cool! Een massagetafel! Wie gaat er als eerste liggen jongens?", grappen de spelers. De sfeer is duidelijk losjes en relaxed. Het kampioenschap is immers al binnen met nog 2 wedstrijden te gaan.
Als Razende Reporter peil ik even de sfeer in de kleedkamer voor de wedstrijd. Colin: "Ik vind het vooral heel knap van ons dat we nog ongeslagen zijn". En Tim zegt: "Ik vind het vooral leuk dat we kampioen zijn en dat we dat vandaag eindelijk gaan vieren!". Vieren... dat zouden we vandaag gaan doen! Maar eerst nog een partijtje voetbal tegen de nummer 2 uit de competitie, DOVO D8 uit Veenendaal. Er ontbreken nog 3 spelers van ons team. Ze zijn te laat. Coach John vraagt de spelers om hun ouders nog eens te vragen om voortaan nou eens niet zo laat naar bed te gaan op vrijdagavond, de klokradio op tijd te zetten op zaterdagochtend en dan gewoon tijdig te verschijnen bij CDW. En gelijk heeft ie. De coach leest de opstelling voor. Geen grote verrassingen. Het team staat zoals het de laatste wedstrijden heeft gespeeld en gewonnen. "Never change a winning team", moet de geheime succesformule van topcoach John zijn...
We spelen op veld 6. Een veld met echt gras. Geen nepgras met van die zwarte rubber stukjes die je vervolgens het hele weekend in je huis terugvindt (of hebben jullie daar geen last van?). We zijn er klaar voor! De tegenstander DOVO in rood-wit is er gelukkig ook. We hebben een scheidsrechter, grensrechters, vlaggen en een groot supporterslegioen langs de lijn. Let the match begin! Direct na de aftrap wordt duidelijk dat beide ploegen aan elkaar gewaagd zijn en zich niet gewonnen zullen geven. Dat wordt dus een vet spannende pot voetbal vandaag! Yeah! DOVO's nummer 13 blinkt direct uit door zijn soepele passeerbewegingen en opvallende techniek. Hij brengt direct gevaar voor de goal van Lars. Later zou blijken dat onze assistent-coach Louis een bod op DOVO's no. 13 zou hebben gedaan van maar liefst twee meloen. Nah! ;) We noteren de 5e minuut als Robin Gompel de score opent. 1-0 voor CDW!
Maar nog geen 3 minuten later maakt DOVO gelijk: 1-1. Slechts 1 minuut later, in de 9e minuut, heeft CDW pech als een schot van DOVO van richting verandert door een speler van CDW en achter Lars in het doel belandt: 1-2. Zo stonden we met 1-0 voor en nu staan we ineens met 1-2 achter... Gas erop dus! De fase daarna verloopt doelpuntloos. Jord laat zien hoe ontzettend snel hij is op linksvoor, loopt z'n tegenstander eruit en schiet 2x gevaarlijk op doel, maar ze gaan er helaas niet in. Miquel creert nog een paar kansen maar komt niet helemaal door de verdediging van DOVO. In de 28e minuut krijgt Speedy Gonzalez (Floris Vos dus) de bal. Hij baant zich een weg door de verdediging en geeft een wonderschoon "stiftje" over de keeper van DOVO! 2-2. En dat moet het doelpunt van de wedstrijd zijn. Wow! Die was gaaf Floris! Mennnn. Als we die goal met Oudjaar bij het Jaaroverzicht van Studio Sport niet terugzien dan weet ik het ook niet meer!
Helaas verliezen we daarna Gijs Schrauwen die buitengewoon hard tegen de nummer 13 van DOVO op knalt, zich daarbij lelijk blesseert en het veld en terrein zelfs moet verlaten (terwijl ik dit verslag schrijf heb ik even gebeld en het blijkt dat Gijs met zijn ouders naar het ziekenhuis is - meer informatie heb ik op dit moment niet beschikbaar). We gaan met gelijke stand de rust in: 2-2. Enorm spannend dus! Menig supporter langs de lijn houdt zijn/haar hart vast en ik bedenk me dat ik pas sinds kort weet waar zich de AED precies bevindt op het sportpark ;) (Even een 'huiskamervraag' aan u als lezer: Weet u eigenlijk waar de AED hangt op het sportpark? Zo niet, ga volgende week op locatie dan eens op onderzoek, want 'elke seconde telt!' - tot zover deze verborgen boodschap van de Hartstichting en haar fans).
In de 31e minuut (dus 1 minuut na rust) scoort DOVO en staan we met 2-3 achter. CDW vecht zich terug maar het valt niet mee om gevaar voor het doel van DOVO te creeren. In de 48e minuut maakt Gijs Hansen 3-3! Yeah! Helaas maakt DOVO in de 55e minuut nog een goal en verliezen we deze voorlaatste wedstrijd toch nog met 3-4. Maar... het mag de pret niet drukken! We zijn kampioen en dat gaan we NU vieren! Het elftal gaat op de traditionele kampioensfoto met een spandoek gemaakt door een van de trouwste supporters, Ria, de oma van Colin. Ze zingen "We are the Champions" uit volle borst! De spelers roepen Tobias uit tot "Man of the match". Ze denken dat Miquel, Floris V. of Gijs H. dit seizoen topscoorder is geworden, maar die berekeningen moeten we nog even maken. En zo riepen ze nog wel meer dingen die het daglicht en zeker dit verslag niet konden verdragen. Hahah! CDW D6 kampioen bij de D-pupillen (voorjaar) 4e klasse 089!
Met nog 1 wedstrijd te gaan: 22 punten uit 9 wedstrijden. 57 doelpunten voor en 21 tegen. Op de 2e plek gevolgd door DOVO D8 met 18 punten uit 9 wedstrijden. 41 doelpunten voor en 18 tegen. We lopen terug naar het clubhuis van CDW. Terwijl de spelers douchen verbouwen de ouders de kantine tot een heus partyhonk voor kampioenen met zelf gebakken en versierde cakes, ballonnen, slingers en een groot cadeau midden op de tafel. Als de spelers de kantine binnenkomen worden ze met luid gejuich onthaald. Het is aanvoerder Wessel die het grote cadeau open mag maken. Er komen nieuwe blauwe trainingsshirts uit met ieders naam erop. Leuk! De spelers, ouders en fans genieten van een gezellig feestje op de vroege ochtend en zijn trots op alle spelers van de D6.
Ik besef me als Razende Reporter dat de aanvallers vaker voorkomen in mijn verslagen dan de middenvelders, verdedigers en keepers. Dat is helaas zo (ik moest een beetje wennen aan een team van 14 spelers op zo'n groot veld, na het overzichtelijke F en E tijdperk) maar ik wil hierbij opmerken dat alle 14 spelers van CDW D6 een formidabel seizoen hebben gedraaid en een groot compliment verdienen voor hun spel. Ze zijn terecht kampioen. Heel terecht! En zo gaan er ook credits naar coach John die met bijzonder veel toewijding en sportiviteit dit team tot grote hoogte heeft weten te brengen. En naar Louis en Koen, de assistent trainers, zonder wie dit team niet had kunnen bereiken wat het nu bereikt heeft. Rest mij nog de trouwe supporters langs te lijn te bedanken voor hun aanmoedigingen - daarbij wind, regen, kou en slechte koffie trotserend, al dan niet gehuld in speciaal voor dit doel aangeschafte "voetballaarzen" voorzien van een bontlaagje binnenin.
